|
|
|
|
|
|
|
|
|
Εγώ, ο Γέρος του Μωριά, ο τρανός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Γεννήθηκα «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής, εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι».
Γέννημα οικογένειας που από τον 16ο αιώνα μόλις, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Πολλοί συγγενείς μου εξοντώθηκαν, τουλάχιστον 70 σε αριθμό, μέσα σε αυτούς και ο πατέρας μου.
Επόμενο ήταν λοιπόν, να αφιερώσω τη ζωή μου στο αγώνα και να μυηθώ στη Φιλική Εταιρεία αναμένοντας στις αρχές του 1821 την αποβίβασή μου στη Μάνη από όπου κηρύχθηκε η αρχή της επανάστασης.
Έκτοτε συμμετείχα σε πολλές μάχες, όπως αυτή του Βαλτετσίου και της Τριπολιτσάς καθώς και στη μάχη των Δερβενακίων όπου ανέδειξα την στρατηγική μου ευστροφία, καταστρέφοντας τον στρατό του Μαχμούτ Πασά, του Πασά της Δράμας, εξ ου και το προσωνύμιο Δράμαλης, με το οποίο είναι γνωστός.
Μετά τη νίκη αυτή, διορίστηκα αρχιστράτηγος των επαναστατικών δυνάμεων. Αργότερα φυλακίστηκα, απελευθερώθηκα το 1825 και ανέλαβα εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα όπου ως ειδικός του κλεφτοπολέμου, κατόρθωσα να κρατήσω ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827.
Συντάχθηκα με τον Ιωάννη Καποδίστρια και κατάφερα να γίνω ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος, ενώ κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκα ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκα σε θάνατο. Ο Βασιλιάς Όθωνας όμως μου χάρισε την ποινή, και μάλιστα, με διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας ονομάζοντάς με αντιστράτηγο!
Τα τελευταία χρόνια της ζωής μου, τα πέρασα ήσυχα στο σπίτι μου στην Αθήνα, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα.
